Categorieën

Tips & info

28.07.2012 22:47 , Klicks: 705

Het monogram

Meer dan een paar letters

De schijnbaar meest nutteloze en meest bijzondere uitvindingen hebben meestal een zeer praktische achtergrond. Dit geldt met name voor mode subtiliteiten.
Eens was het wassen van kleding een tijdrovende zaak.
Het water moest verhit worden en er moest urenlang worden geschrobd.
Water werd gekookt in grote kuipen.
Een pure noodzaak, omdat een wasmiddel, die het proces zou hebben vereenvoudigd, er gewoon niet was voor 1950.
Wie verbaast zich over het feit dat, wie het zich kon verooloven, men de was buiten de deur liet doen.
Wie het kon betalen, dus eerst de adel en later tenslotte ook de meer welgestelde arbeiders
Wasserettes werden uit de grond gestampt.
De kleding werd professioneel gewassen, gedroogd en gestreken, een inspanning die de meeste mensen kiezen in het tijdperk van de energiezuinige wasmachine trommels, alleen te gebruiken voor zeer delicate of erg dure kleding.
Bij de rijkere families had men een wasvrouw die dit impopulaire werk deed.
Helaas bracht deze oplossing echter een enorm probleem met zich mee.
 
Shirts, nachtkleding of ondergoed, hoe moet u precies weten welk linnengoed van wie is?
Per slot van rekening wil eenieder zijn eigen spullen weer schoon terugkrijgen.
Wat was er dan logsicher dan om een discreet monogram borduurwerk op de stof te naaien?
Nu waren al de kleren gemakkelijk te herkennen.
 
Wie had durven dromen dat deze procedure zich als een modetrend zou voortzetten?
In eerste instantie werd de adel razend enthousiast over deze nieuwe discrete werkwijze.
Niet alleen geborduurde monogrammen, nee, met trots droeg men zijn eigen familiewapen op de mouwen.
En liefst in goud geborduurd en zo groot mogelijk.

Deze pracht en praal was de opkomende middenklasse natuurlijk wereldvreemd.
Eenvoudige elegantie was aan de orde van de dag.
Een dergelijk understatement verbood al te opvallende letters al vanzelf.
Het monogram werd niet alleen onopvallend maar kreeg ook zijn eigen plek: een paar centimeter boven de taille en wel  aan de linkerkant.
Omdat het shirt als ondergoed werd beschouwd en bedekt werd door het vest en de stropdas, was het niet te zien.
 
Men zou kunnen denken dat de dagen van de monogram zijn geteld.
Vandaag de dag regelen wasserettes het ook met een aangebracht label en de meeste mensen wassen toch thuis hun kleding
En toch beleeft het een wedergeboorte.
Verkopers van shirts bieden het aan en tevens  de als paddestoelen uit de grond schietende internetshops.
Wat is de toegevoegde waarde van dit sieraad als dit niet praktisch kan worden toegepast?
 
Welnu, een monogram betekent één ding, het identificeert de drager van het hemd.
Het geeft ook een signaal af, ik ben deze speciale kleding waard.
Dat hoeft helemaal niet een  kwestie van prijs te zijn.
Sommige borduursels sieren het goedkope shirt op voor slechts een paar Euros.
Dat shirt krijgt ineens veel meer waarde voor de een terwijl het voor de ander juist waardeloos wordt.
De prikkel ligt in het kunnen zeggen: "Mijn".  Met een vreemd monogram zou bijna niemand rond willenlopen.
 
Helaas heeft de popularisatie van de monogrammen ook geleid tot het feit dat vele fabrikanten monogrammen op de manchetten, kraag en borstzak borduren (eigenlijk moet uw nette shirt dat helemaal niet hebben) en soms in een schreeuwende kleur!
Meestal schuilt hierachter de wens om te pochen met “ik kan me op maat gemaakte hemden veroorloven”.
Deze opschepperij hoort natuurlijk niet thuis bij een echte gentleman.
En dus is er maar één plek voor fabrikanten voor de monogram, ondanks vele bemoeienissen, en dat is op de toon op toon kleurige hemden.
 
Wil je je initialen op de mouw dragen dankun je ze beter op een paar manchetknopen laten graveren. Dat heeft veel meer succes.

Hier gaat het verder in de blog.....